سبد خرید

عنوان پروژه:

دبیرخانه سیاست گذاری و دیده بانی سلامت و جامعه:

برنامه ارتقای کیفیت زندگی مبتنی بر اصلاح سبک زندگی سالم اسلامی – ایرانی در شهرستان قائم شهر
در طی سال های 1404-1398

 

سازمان پیشنهاد دهنده:
هلدینگ ونداد

 

صاحب ایده و تهیه و تنظیم:
دکتر حسن خانی ایوریق
قائم مقام رئیس هلدینگ ونداد

بیان مسئله
سبک زندگی همان شیوه ها و الگوهای زندگی روزمره بشر در دنیای خاکی است و تمام عادات و روش هایی را که فرد یا اعضای یک گروه به آنها خو کرده یا عملاً با آنها سروکار دارند مانند الگوهای روابط اجتماعی، سرگرمی، تغذیه و مصرف، لباس و آرایش و … را در بر می گیرد و اغلب، نگرشها، ارزش ها و جهان بینی فرد و گروهی را که عضو آنست منعکس می کند. سبک زندگی بر اقتصاد، سیاست، فرهنگ، روابط اجتماعی، سلامت و دانش عمومی جامعه تاثیر گذارده و از آنها نیز تاثیر می پذیرد. سبک زندگی، الگویی برآمده از ارزشها و باورهای مشترک یک گروه یا جامعه است که بصورت رفتارهای مشترک، ظاهر می شود. سبک زندگی اسلامی – ایرانی، سبکی از زندگی مبتنی بر آموزه های دین مبین اسلام است که با آداب و رسوم و فرهنگ غنی ایرانی در آمیخته است. سبک زندگی در فرهنگ ما با مفاهیمی چون فرهنگ زندگی سالم و سلامت اجتماعی، سیره و سنت پیشینیان و آداب و رسوم اجتماعی مردم، راه و رسم زندگی و اخلاق و رفتار مردم با یکدیگر، عقل معاش و چگونگی گذران اوقات مردم و … سروکار دارد. تلاش جوامع غربی بر ترویج سبک زندگی غربی، ترویج منیت و فرد گرایی، اصالت سرمایه و مادیات است که این ترویج، تاثیر بسیار شدیدی بر تمامی حوزه های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی مردم کشورهای جهان داشته و علاوه بر تضمین سودآوری برای صنایع غربی، هژمونی سیاسی و فرهنگی جوامع را نیز دچار تحول نموده که جا دارد مدیران فرهنگی کشور، نگاهی ویژه و با تامل به این موضوع داشته باشند.
به عبارت دیگر، سبک زندگی از مهم ترین مشخصات جوامع انسانی است. بسیاری از بیماری های جسمی و روانی ریشه در شیوه زندگی افراد دارد. سبک زندگی غالب در یک اجتماع می تواند منشا بسیاری از همه گیری ها باشد. تغییر سبک زندگی و انتخاب شیوه زندگی سالم از اصول اولیه علم پیشگیری می باشد. تغییر سبک زندگی در هر سه سطح پیشگیری اولیه، ثانویه و ثالثیه مطرح می شود. تغییر سبک زندگی غیر از پیشگیری از وقوع بیماریها می تواند بیماریهای موجود را نیز کنترل کند یا عوارض آنها را کاهش دهد. در دهه اخیر: تعريف سازمان جهاني بهداشت از شيوه زندگي موجب درك گسترده تري از عوامل تعيين كننده يك شیوه زندگي سالم شده است. طبق این تعريف: شيوه زندگي راهي براي زندگي بر اساس الگوهاي قابل تعريف رفتار است كه از طريق تعامل بين ويژگي هاي فردي مردم و روابط اجتماعي آن ها و نیز شرايط زندگي اجتماعي، اقتصادي و محيطي مربوطه تعيين مي شود. تعريف سازمان جهانی بهداشت حاكي از آن است براي تغيير شيوه زندگي بايد در راستاي تغيير فرد، تغيير شرايط زيستي و اجتماعي مؤثر در رفتار يا شيوه زندگي نيز لحاظ گردد. این تعريف بيشتر مؤيد آن است كه عوامل زيادي در تعيين روش مناسب براي زندگي در جامعه تاثير دارند. يك تعريف بازسازي شده از شيوه زندگي بايد علاوه بر عوامل مؤثر در تغذيه، تحرك فيزيكي، مصرف الكل و مواد مخدر بتواند تأثير شرايط و فرآيندهاي اجتماعي نظير وضعيت اقتصادي اجتماعي و روابط اجتماعي حاکم بر جامعه را محاسبه نموده و شيوه زندگي را در بستر جامعه مورد ارزيابي قرار دهد. چشم اندازهاي اخير در مورد عوامل تعيين كننده سلامت مردم، درك ما را از عناصر تشكيل دهنده يك شيوه زندگي سالم توسعه داده است كه يادگيري مادام العمر، فعاليت های اجتماعي و روابط اجتماعي و حتي حس هدفمند و معنا دار بودن زندگي، معنويت و اميد از عناصر اصلي يك شيوه زندگي سالم است. یقینا ارتقای سلامت شهروندان با رویکرد به سبک زندگی سالم نقش بسیار مهمی در افزایش توانمندی جوامع و رسیدن به توسعه پایدار ایفا می کند.
تاکیدات متوالی مقام معظم رهبری در موضوع سبک زندگی اسلامي ايراني و نگاهی اجمالی به وضعیت فرهنگی دنیای مدرن، لزوم تبیین زیرساخت های سبک زندگی و تدوین برنامه جامع سبک زندگی با توجه به ظرفیت های بومی، اجتماعی، قومی و فرهنگی را ضروری می سازد. سبک زندگی، راه و روش زیستن است و روش زیستن، بر طبق فلسفه زیستن مشخص می گردد. بيانات مقام معظم رهبري و پيوند سبك زندگي و فرهنگ اسلامي، ايراني اين موضوع را از نگاه موردي و جزيره اي به رويكردي سيستماتيك و عقلاني در راستاي دست يابي به توسعه پايدار تبديل نمود، تا همه نهاد ها و ارگان هاي جامعه همگرا و هم هماهنگ در راستاي ترويج سبك زندگي سالم همه جانبه، تلاش نمايند.
زندگي در جامعه اسلامي نيازمند نقشه راه ترويج سبك زندگي سالم متن